Τα μίγματα τοπικών αναισθητικών (ΤΑ) χρησιμοποιούνται στους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς (ΠΝΑ) με σκοπό την επιτάχυνση του χρόνου έναρξης δράσης, ωστόσο τα αποτελέσματα των μελετών παραμένουν αντικρουόμενα. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση συνέκρινε την αποτελεσματικότητα των μακράς δράσης τοπικών αναισθητικών σε σχέση με την ανάμιξή τους με βραχείας δράσης τοπικά αναισθητικά σε υπερηχογραφικά καθοδηγούμενους ΠΝΑ. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο χρόνος έναρξης του αισθητικού αποκλεισμού. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων WoS, Scopus, MEDLINE, EMBASE, BVS/LILACS και Cochrane για τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (RCTs) που δημοσιεύθηκαν από το 1998 έως το 2024. Διενεργήθηκε μετα-ανάλυση με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων, αξιολογήθηκε ο κίνδυνος μεροληψίας με το εργαλείο RoB 2.0, πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις ευαισθησίας, εκτιμήθηκε η μεροληψία μη αναφοράς με διαγράμματα DOI και τον δείκτη Luis Furuya-Kanamori, και αξιολογήθηκε η ισχύς των αποδείξεων με το σύστημα GRADE (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluations). Συμπεριλήφθηκαν 10 RCTs με συνολικά 516 συμμετέχοντες. Το μίγμα τοπικών αναισθητικών ενδέχεται να μην επηρεάζει τον χρόνο έναρξης του αισθητικού αποκλεισμού (μέση διαφορά [MD] −1,62 λεπτά, 95% ΔΕ: −4,04 έως 0,81· I²=81,50%, 95% ΔΕ: 62,82% έως 90,80%· διάστημα πρόβλεψης [PI]=−7,78 έως 4,55· πολύ χαμηλή βεβαιότητα), ούτε τον χρόνο έναρξης του κινητικού αποκλεισμού (MD −5,60 λεπτά, 95% ΔΕ: −14,54 έως 3,33· I²=98,89%, 95% ΔΕ: 98,50% έως 99,18%· PI=−31,90 έως 20,69· πολύ χαμηλή βεβαιότητα). Αντιθέτως, ενδέχεται να μειώνει τη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού (MD −2,16 ώρες, 95% ΔΕ: −4,16 έως −0,17· I²=90,77%, 95% ΔΕ: 84,22% έως 94,60%· PI=−7,24 έως 2,92· πολύ χαμηλή βεβαιότητα). Τα μίγματα τοπικών αναισθητικών ενδέχεται να μην επηρεάζουν τον χρόνο έναρξης του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού σε υπερηχογραφικά καθοδηγούμενους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς, και πιθανώς να συντομεύουν τη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού.
Σχόλιο: Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός βραχείας και μακράς δράσης τοπικών αναισθητικών δεν προσφέρει κλινικά σημαντική παράταση της αναλγησίας. Η πρακτική αυτή φαίνεται να στερείται πλεονεκτήματος ως προς τη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού και πιθανώς να είναι κατώτερη της μονοθεραπείας με μακράς δράσης τοπικό αναισθητικό για παρατεταμένη αναλγησία. Σε κάθε περίπτωση, όταν ο Αναισθησιολόγος επιλέγει να χρησιμοποιήσει μίγμα τοπικών αναισθητικών, θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός σε σχέση με την τοξικότητα αυτών. Προτείνεται μάλιστα η χρήση ψηφιακών εργαλείων που βοηθούν στον υπολογισμό των δόσεων και των όγκων διαλύματος κάθε τοπικού αναισθητικού εξατομικευμένα για κάθε ασθενή. Ενδεικτικά σας παραπέμπουμε στην εφαρμογή SafeLocal, που προσφέρεται δωρεάν από το πανεπιστήμιο Johns Hopkins, και μπορείτε να κατεβάσετε στο κινητό σας.
